ια τέτοια εξέλιξη δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητή και σε ευρωπαϊκό επίπεδο καθώς ο λόγος νομοθέτησης της κυβέρνησης θα ήταν πολύ συγκεκριμένος και φωτογραφικός. Αν προχωρούσε μια τέτοια νομοθέτηση εκ μέρους της Κυβέρνησης θα μιλούσαμε πλέον για διάταξη «Ντίλιαν».
Στον πειρασμό να «μετακινήσουν τα γκολπόστ» του Ποινικού Κώδικα ώστε να μην οδηγηθούν στη φυλακή οι καταδικασθέντες για την υπόθεση των υποκλοπών βρίσκονται ορισμένοι στο κυβερνητικό στρατόπεδο.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Dnews, οι σχετικές εισηγήσεις και έχουν γίνει στο Μέγαρο Μαξίμου και έχουν τεθεί υπό εξέταση, μετά και την καταδικαστική απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου. Επιπλέον, οι πληροφορίες του Dnews αναφέρουν πως το θέμα έχει τεθεί εκτός από το Μέγαρο Μαξίμου και στο αρμόδιο Υπουργείο, με την ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης ωστόσο να εμφανίζεται απρόθυμη, αφενός να σηκώσει το βάρος μίας τέτοιας νομοθετικής παρέμβασης που «φωτογραφίζει» το σκάνδαλο των υποκλοπών και παρεμβαίνει επί της ουσίας στην υπόθεση και τη δικαστική απόφαση, αφετέρου να αναιρέσει προηγούμενη δική της νομοθετική πρωτοβουλία προς την παντελώς αντίθετη κατεύθυνση.
Επί τάπητος έχει τεθεί το ενδεχόμενο αλλαγής των διατάξεων που αφορούν στη μετατροπή ποινών φυλάκισης σε χρηματικές ποινές ή και σε παροχή κοινωφελούς εργασίας, κάτι που εφόσον ψηφιζόταν τέτοια – εξόφθαλμα φωτογραφική – διάταξη, θα μπορούσε να επηρεάσει άμεσα την τύχη των καταδικασθέντων Ταλ Ντίλιαν, Σάρα Χάμου, Γιάννη Λαβράνο και Φέλιξ Μπίτζιο και να διασφαλίσει πως δεν θα εκτίσουν ποινή φυλάκισης μετά και το Εφετείο.
Τι ισχύει και τι εξετάζεται
Σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο του Ποινικού Κώδικα, η μετατροπή της ποινής φυλάκισης σε χρηματική ποινή ή σε κοινωφελή εργασία επιτρέπεται μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και κυρίως όταν η ποινή δεν υπερβαίνει τα δύο έτη. Το όριο αυτό προβλέπεται στα άρθρα 80Α και 104Α του Ποινικού Κώδικα, όπως τροποποιήθηκε επί υπουργίας Φλωρίδη με τον νόμο 5090/2024, δηλαδή μόλις πριν από δύο χρόνια, και αποτελεί βασικό περιορισμό για το ποιοι καταδικασθέντες μπορούν να αποφύγουν την πραγματική έκτιση ποινής φυλάκισης.
Ωστόσο, μετά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για την υπόθεση των υποκλοπών, σύμφωνα με πληροφορίες, έχουν κατατεθεί εισηγήσεις προς την κυβέρνηση να προχωρήσει σε νέα αλλαγή του Ποινικού Κώδικα Φλωρίδη και ειδικότερα των άρθρων 80Α ή 104Α, ώστε να καταστεί δυνατή η μετατροπή σε χρήμα ή κοινωφελή εργασία κάθε ποινής φυλάκισης, ανεξαρτήτως του ύψους της. Μια τέτοια νομοθετική παρέμβαση θα είχε σημαντικές συνέπειες, καθώς θα επέτρεπε ακόμη και σε καταδικασθέντες για σοβαρές υποθέσεις να εξαγοράσουν την ποινή φυλάκισής τους και να αποφύγουν την πραγματική φυλάκιση.
Σήμερα, με βάση το ισχύον καθεστώς, η ποινή φυλάκισης μπορεί να μετατραπεί σε χρηματική ποινή ή σε παροχή κοινωφελούς εργασίας μόνο εφόσον δεν υπερβαίνει τα δύο έτη. Σε αυτή την περίπτωση, το δικαστήριο υπολογίζει κάθε ημέρα φυλάκισης σε συγκεκριμένο χρηματικό ποσό και δίνει στον καταδικασθέντα τη δυνατότητα να πληρώσει είτε εφάπαξ είτε σε δόσεις, ακόμη και σε βάθος χρόνου. Εναλλακτικά, η ποινή μπορεί να μετατραπεί σε ώρες κοινωφελούς εργασίας που εκτελούνται σε δημόσιους φορείς ή οργανισμούς.
Αν όμως άλλαζε η διάταξη και προβλεπόταν δυνατότητα μετατροπής σε χρήμα ή κοινωφελή εργασία για κάθε ποινή φυλάκισης, ανεξάρτητα από τη διάρκειά της, τότε ακόμη και ποινές πολλών ετών θα μπορούσαν ουσιαστικά να εξαγοραστούν. Σε ένα τέτοιο σενάριο, ένας καταδικασθείς δεν θα ήταν υποχρεωμένος να εκτίσει ποινή φυλάκισης, αλλά θα μπορούσε να πληρώσει το ποσό της μετατροπής, ακόμη και με δόσεις, αποφεύγοντας έτσι τη φυλακή, κάτι που θα άλλαζε συνολικά τη φιλοσοφία της ποινικής μεταχείρισης.
