Οι καταστροφικοί σεισμοί μετέβαλαν τους πολιτικούς συσχετισμούς στην Τουρκία σε ανησυχητικό βαθμό για τον Ερντογάν, ο οποίος ωστόσο εμφανίζει μία αξιοπρόσεκτη ανθεκτικότητα έπειτα από 20+ χρόνια στην εξουσία. Εχει εξάλλου να επιδείξει πολλά θετικά σχετικά με τα δικαιώματα των μειονοτήτων, ειδικότερα των Κούρδων, τη φιλελευθεροποίηση της οικονομίας, την προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων, τον πολλαπλασιασμό των εξαγωγών, την ενίσχυση του διπλωματικού αποτυπώματος της Τουρκίας και τη μερική πλην όμως αξιοσημείωτη αυτονόμηση από τη Δύση.
Ωστόσο, πολλές από τις επιτυχίες του, κυρίως στον τομέα της οικονομίας και της μεταχείρισης των μειονοτήτων, αυτή τη στιγμή, ανήκουν στο μακρινό παρελθόν και έχουν αντικατασταθεί από την αυταρχικοποίηση σε επίπεδα τριτοκοσμικής χώρας, την εκτόξευση του πληθωρισμού, την εξασθένηση του εθνικού νομίσματος, το οποίο κρατιέται με νύχια και με δόντια σε ανεκτές ισοτιμίες αλλά μετά τις εκλογές προβλέπεται η κατάρρευσή του, και την οπισθοχώρηση σε βασικές επιλογές της εξωτερικής πολιτικής, από την εξαγορά των S-400 μέχρι και την αναδίπλωση στην Ανατολική Μεσόγειο.
Φόβοι μήπως ψηφίσουν και οι νεκροί του σεισμού
Ποια είναι λοιπόν τα ισχυρά του χαρτιά σε αυτή τη μέχρις εσχάτων μάχη; Η οικονομία είναι ασθενική και η εμπιστοσύνη των επενδυτών κλονισμένη έναντι των μεθόδων Ερντογάν (των περίφημων Erdoganomics), παρά το ρεκόρ εξαγωγών και τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα, μεταξύ των οποίων η βιομηχανική παραγωγή, τα φτηνά εργατικά χέρια, ο νεανικός πληθυσμός, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν καταλύτη μετατροπής της Τουρκίας σε σημείο αναφοράς στις υπό διαμόρφωση αλυσίδες τροφοδοσίας.
Στην εξωτερική πολιτική, ο Ερντογάν θεωρείται από πολλούς συμπατριώτες του ως ο ηγέτης που όχι μόνο άλλαξε τη φυσιογνωμία της Τουρκίας αλλά και την κατέστησε μεγάλο διεθνή παίκτη, όμως είναι πολλοί αυτοί που δυσπιστούν για τις μεγαλοστομίες του και θεωρούν τον τρόπο που πολιτεύεται υπερφίαλο και αδιέξοδο, ιδίως στην υπερέκταση (overstretching) της εξωτερικής πολιτικής, απόρροια των πολλών και ταυτόχρονων μετώπων που άνοιξε.
Τον κατηγορούν ότι έχει πλήξει καίρια την αξιοπιστία της Τουρκίας, πως την έχει απομακρύνει από παραδοσιακούς εταίρους και τη βάζει σε αχρείαστες περιπέτειες, ενώ οι γείτονές της, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα και η Αίγυπτος, ενδυναμώνουν την περιφερειακή τους θέση και τον ρόλο τους στους σχεδιασμούς της Δύσης.
Το ΝΑΤΟ και οι εκτός του μορατόριουμ με Τουρκία ασκήσεις
«Επιλογή σταθερότητας»
Ο Ερντογάν αυτοδιαφημίζεται σε εσωτερικό και εξωτερικό ως επιλογή σταθερότητας και ευθύνης απέναντι σε έναν αντικειμενικά πιο αδύναμο υποψήφιο, που εκπροσωπεί μία ετερόκλητη συμμαχία έξι κομμάτων, συν το φιλοκουρδικό-φιλεργατικό κόμμα, και η οποία εμφάνισε ρωγμές πριν καν την ανακοίνωση της επιλογής Κιλιτσντάρογλου.
Αρα, εδώ ο Ερντογάν προκρίνει τη στιβαρότητα της διακυβέρνησής του έναντι ενός συνασπισμού που μπορεί να κατακερματιστεί μετά τις εκλογές. Και ο οποίος κατά πάσα μεγάλη πιθανότητα δεν θα έχει την αναγκαία κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να προχωρήσει σε τροποποίηση του συντάγματος, που αποτελούσε τη βασική προτεραιότητά του.
Πιθανόν έτσι να χρειαστεί να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές για να αλλάξει τους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς. Κάτι που ωστόσο θα μπορούσε να επιδιώξει και ο Ερντογάν, που φέρεται να σχεδιάζει την προσφυγή στην κάλπη μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές σε περίπτωση που επικρατήσει σε αυτές, μόλις εννέα μήνες μετά τον Μάιο.
