Η πρώην υπουργός, πρώην Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πρόεδρος του Δικτύου, Άννα Διαμαντοπούλου, μίλησε στην ΕΡΤ για τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή, αλλά και τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα.
Για τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή
Όταν έγινε η επίθεση της Χαμάς, η προσωπική μου δήλωση ήταν ότι χρειάζεται άμεση και χωρίς άλλα και όμως καταγγελία της Χαμάς, γιατί πραγματικά είναι μια τρομοκρατική οργάνωση, αλλά ανοίγει ο ασκός του Αιόλου με την εμπλοκή των ισλαμο-δημοκρατιών, γιατί όλοι οι σύμμαχοι της Χαμάς είναι ισλαμο-δημοκρατίες, μάλλον ισλαμο-δικτατορίες, οι οποίες καθόλου δεν ενδιαφέρονται για τον παλαιστινιακό λαό. Δηλαδή, το πρόβλημά τους δεν είναι οι Παλαιστίνιες γυναίκες, τα παιδιά. Ξέρουμε ότι πάρα πολλά χρόνια τώρα ο λαός χρησιμοποιείται σαν ασπίδα, χρησιμοποιείται σαν εργαλείο μέσα σε αυτές τις συγκρούσεις και αυτό είναι μέσα σε μια φιλοσοφία την οποία τη βλέπουμε με τους ανθρώπους οι οποίοι γίνονται ζωντανές βόμβες. Έτσι, μέσα από μια ακραία θρησκευτικότητα που ουσιαστικά δεν δίνουν καμία σημασία στην ατομικότητα, στην ατομική ζωή, αλλά μόνο στους συλλογικούς στόχους.
Από την άλλη πλευρά, το Ισραήλ δεν χωράει αμφιβολία ότι είναι μια μιλιταριστική χώρα, μια δύναμη πάρα πολύ ισχυρή στρατιωτικά. Αλλά την ίδια στιγμή θα σας πω το ερώτημα που έθεσε ένας Ισραηλινός διευθυντής υπουργείου ο οποίος ανέφερε «όλοι έχετε προβλήματα στα σύνορά σας, υπάρχει κάποιος εχθρός σας, ο οποίος έχει ως στόχο τη διάλυση του κράτους σας και την εξαφάνιση του έθνους σας από τον πλανήτη;». Η Χαμάς και η Χεζμπολάχ βεβαίως έχουν στον πυρήνα τους όχι να φτιάξουν κράτος, να εξαφανίσουν το Ισραήλ και να εξαφανίσουν τους Εβραίους, τους Ισραηλινούς από την περιοχή. Να φύγουν, να μην υπάρχουν.
Αυτά λοιπόν πρέπει κανείς να τα λάβει όλα υπόψη για να δει πώς αμύνεται και πώς επιτίθεται ένα έθνος. Και για να καταλήξουμε, όσα και να πούμε, ότι δεν υπάρχει άλλη λύση από την από τα δύο κράτη δηλαδή
Για τη στάση της Ελλάδας
Η σημερινή ιστορία μας έχει κάνει και εμάς να βλέπουμε τα πράγματα και από τις δύο πλευρές. Δεν μπορούμε να τα βλέπουμε μόνο από τη μία.
Μια χώρα οφείλει να πάρει πάντοτε τη θέση της λαμβάνοντας τα εθνικά συμφέροντα κι εγώ θέλω να σας ρωτήσω όλους εάν η Ελλάδα έχει μια επίθεση, πχ από την Τουρκία. Η ουδετερότητα όλων των χωρών δεν θα κριθεί από τους Έλληνες θετικά, έτσι δεν είναι; Θα θέλουμε συμμάχους. Πρέπει να σκεφτούμε λοιπόν ότι και εμείς ως χώρα ποιοι είναι οι σύμμαχοί μας, ποιοι θα μας βοηθήσουν στη δύσκολη στιγμή, πώς θα διαμορφώσουμε τις δικές μας συμμαχίες για το μέλλον. Λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη βέβαια το διεθνές δίκαιο. Αλλά αυτή τη στιγμή έχουμε καταπάτηση του διεθνούς δικαίου και από τις δύο πλευρές. Είμαστε μπροστά σε έναν πόλεμο τρομερό.
