Πανευρωπαϊκά και φυσικά ελληνικά, ο Παναθηναϊκός τη σεζόν αυτή που ολοκληρώνεται ήταν, είναι και θα συνεχίσει να είναι λόγω δυναμικής και δυνατοτήτων, το χέρι που τράβηξε το μπάσκετ από φουρτουνιασμένη θάλασσα. Γράφει ο Χρήστος Μπούκουρας.
Δεν… χτύπησε την πόρτα, δεν ρώτησε, δεν ήταν ευγενικός. Ήταν όμως αριστοκρατικός. Αντάξιος του ονόματος και της κληρονομιάς του ο μπασκετικός Παναθηναϊκός. Έτσι εμφανίστηκε ξανά στο προσκήνιο.
Αποφασιστικός, αποφασισμένος και χωρίς να σηκώνει κουβέντα. Για να επιστρέψει εκεί που αξίζει κι εκεί που ανήκει δίχως άλλο. Έτσι κύλησε όλη η σεζόν των «πράσινων». Ακόμη και στις έντονες, κακές στιγμές τους. «Καυτό» θέμα συζήτησης από το περασμένο καλοκαίρι ακόμη. Κάθε του παρουσία ξυπνούσε ρομαντισμό και έδειχνε εξέλιξη.
Ένας γίγαντας που ξύπνησε από λήθαργο και μαζί σήκωσε και το άθλημα συνολικά. Στο… fast forward φτάνουμε στο σήμερα. Συμπληρώθηκε η πρώτη εβδομάδα μετά την κατάκτηση της Euroleague στο Βερολίνο. Ο Παναθηναϊκός λοιπόν ήταν η μόνη ομάδα που γλίτωσε απ’ τη… ρουτίνα και τη βαρεμάρα το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Αυτή που ήταν δεδομένη αν δεν υπήρχε το «τριφύλλι».
Η… σβηστή κατάκτηση από τη Ρεάλ Μαδρίτης. Κάτι που αν είχε συμβεί, θα ήταν η πιο προβλέψιμη, η πιο σίγουρη κατάκτηση στην ιστορία. Όμως εμφανίστηκε ο Παναθηναϊκός στο Βερολίνο, μαζί με τον κόσμο του και άφησε τους πάντες με ανοιχτό το στόμα. Διόλου συμπτωματικό πως η ίδια η Euroleague εδώ και μία εβδομάδα, συνεχίζει να εκμεταλλεύεται το θρίαμβο του Παναθηναϊκού, την «μαγική» εξέδρα των οπαδών του «τριφυλλιού». Αυτών που είχαν την μερίδα του λέοντος στην εξέδρα, αυτών που έκαναν… πάρτι σε ημιτελικό και τελικό.
Χωρίς να δημιουργήσουν το παραμικρό πρόβλημα, στοιχείο που όταν μιλάμε για ελληνικές ομάδες έχει ξεχωριστή σημασία. Το μεγαλείο του επιτεύγματος, φαίνεται και απ’ την ευκολία με την οποία η… απογοητευμένη και κουρασμένη Ρεάλ «σκούπισε» την Μπαρτσελόνα. Λες και ήταν μύγα στον ώμο της απλά τίναξε το χέρι και την εξαφάνισε.
Αυτή την υπερομάδα την «σμπαράλιασε» μπασκετικά το «τριφύλλι», σε μία απ’ τις πιο όμορφες ιστορίες για το άθλημα. Στα εντός συνόρων, οι πανηγυρισμοί πανελλαδικά, η μεγαλειώδης υποδοχή, το sold out με τον Άρη, ήταν απλά ένα δείγμα. Ο Παναθηναϊκός επέστρεψε και μαζί του έφερε το ενδιαφέρον για το ίδιο το άθλημα. Γιατί με τους «πράσινους» σε κακή κατάσταση, απλά το μπάσκετ ήταν σαν να ζει με μηχανική υποστήριξη. Ο κόσμος ασχολείται ξανά και μάλιστα μαζικά. Θυμίζοντας δεκαετία ’90. Δεν ήταν μόνο η επιτυχία του Παναθηναϊκού, συνολικά το ελληνικό μπάσκετ είχε να επιδείξει κατάκτηση Euroleague 11 χρόνια. Κι αν δεν υπήρχαν οι «πράσινοι» δε θα είχε συμβεί ούτε φέτος.
Όσο κι αν αρνούνται κάποιοι να δώσουν συγχαρητήρια, όσο κι αν επιλέγουν το… ξύλο και τις ύβρεις, η ουσία δεν αλλάζει. Ο Παναθηναϊκός είναι η ομάδα που σήκωσε το μπάσκετ σε βαθμό που ούτε ο ίδιος θα μπορούσε να το περιμένει. Οι σκηνές μετά το ματς με τον Άρη στη Θεσσαλονίκη, είναι απλά εκπληκτικές. Λες και ο κόσμος περίμενε έξω απ’ τα αποδυτήρια του ΟΑΚΑ.
Νέα παιδιά με φανέλες του Άρη περίμεναν γεμάτα χαμόγελο και φώναζαν «παικταρά» τον κάθε άσο του Παναθηναϊκού που έβλεπαν, παλεύοντας για να μπουν μπροστά να φωτογραφηθούν. Η επιτυχία του Παναθηναϊκού έτσι κάνει… κρότο. Έτσι γεννά νέο ενδιαφέρον στο μπάσκετ και αξίζει τα μπράβο πριν μπούμε ξανά σε τοξικότητα τελικών. Μια προσπάθεια που έφερε ξανά στην κορυφή το μπάσκετ της Ελλάδας, δημιούργησε ινδάλματα που με τη συμπεριφορά τους αξίζουν να δίνουν παράδειγμα στα νέα παιδιά.
