Ο Βασίλης Λαδάς με την εξαιρετική γραφίδα του , έγραψε ένα σημαντικό άρθρο για το Νότιο Πάρκο. Μέσα από την ιστορία αυτού του Νότιου κομματιού της Πόλης ,αναδεικνύει με το πέρασμα του χρόνου πως ήταν ,πως είχε γίνει και πως πήρε την σημερινή του μορφή.
Εξαιρετικός ο επίλογος του άρθρου ,αν το συσχετίσουμε με παρεμβάσεις που πέταξαν εκτός τον Πατραϊκό λαό που πήγαινε για άθληση στο Εθνικό Στάδιο ,το οποίο χάριν των Ολυμπιακών έργων έγινε το σημερινό “Παμπελοποννησιακό” .Για πολλά χρόνια οι Πατρινοί δεν μπορούσαν να μπούν όπως παλιά να αθλούνται.Φυσικά θα μπορούσε να βρεθεί αλλού χώρος για να κατασκευαστεί το “Παμπελοποννησιακό Στάδιο”.
Ο κ. Λαδάς λέει στη τελευταία του παράγραφο και τον επίλογο για το Νότιο Πάρκο :
“………Στα θαύματα βέβαια συντέλεσαν οι αρμόδιοι που σεβάστηκαν τη φύση και δεν επιβάρυναν το τοπίο με περιττές κατασκευές. Άφησαν το χώρο ανοιχτό για να έλθει το θαύμα. Να νοιώθουν όλοι σαν μικρά παιδιά που όταν δουν αλάνα τρέχουν να την κατακτήσουν. Εννόησαν ότι το γονίδιο της πόλης είναι η θάλασσα.
Φοβάμαι όμως, τρέμω κυριολεκτικά, όταν ακούω τις άγριες διαθέσεις για επεμβάσεις στο Νότιο Πάρκο. Ήδη οι σειρήνες των «επενδυτών» έχουν αρχίσει τα μαγικά τους. «Να φτειάξουμε παγοδρόμιο», «Να φτειάξουμε μπάρ και εστιατόρια», « Να φτειάξουμε προβλήτες για τα ιστοπλοϊκά», «Να φτειάξουμε κάτι το εμβληματικό», «Να γίνει διεθνής διαγωνισμός για τη διαμόρφωσή του». Το ακούσαμε κι αυτό.
Σαν κατάρες μου ακούγονται, σαν να θέλουν να βγάλουν τα μάτια του Νότιου Πάρκου.”
