Ο Διονύσης Σαββόπουλος επηρέασε όσο λίγοι την ελληνική μουσική του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα, αλλά και σε ευρύτερο επίπεδο μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων, τη γενιά του ’60.
Δημιούργησε «σχολή» στο τραγούδι με τον ευρηματικό και ανατρεπτικό του στίχο, καθώς και τους μουσικούς συγκερασμούς του.
Από τις πρώτες του δουλειές, τον ιστορικό δίσκο «Φορτηγό» το 1966 και «Περιβόλι του τρελού» το 1969, ο Διονύσης Σαββόπουλος ξεχώρισε για το καθαρά προσωπικό και πρωτότυπο ύφος. Το 1971 κυκλοφόρησε το LP «Ο Μπάλλος», όπου το ομώνυμο κομμάτι, διάρκειας 18 λεπτών, καλύπτει όλη την πρώτη πλευρά του δίσκου 33 στροφών.
Ο ίδιος ο δημιουργός είχε πει: «Ο Μπάλλος είναι μια συνθετικότερη μορφή τραγουδιού… Με τη μουσική του Μπάλλου κυκλοφορώ σαν τραγουδιστής μέσα στα Βαλκάνια που έχω στο μυαλό μου. Πάω Μαύρη Θάλασσα, Βουκουρέστι και Κωστάντζα. Πάω και στην Αθήνα και στην Άγκυρα. Το τραγούδι μου είναι εικόνα να πούμε, που μπορεί όμως να περπατήσει μόνη της…».
Το 1972 κυκλοφόρησε ο δίσκος «Το Βρώμικο Ψωμί». Το άλμπουμ κλείνει με τη δωδεκάλεπτη «Μαύρη Θάλασσα». Ξεχωρίζουν το ομώνυμο ηλεκτρικό «Ζειμπέκικο», «Η Δημοσθένους λέξις», ο «Άγγελος εξάγγελος», δηλαδή το τραγούδι του Bob Dylan «The wicked messenger» σε μετάφραση και διευρυμένη διασκευή του Σαββόπουλου.
Η συνεργασία με τη Σωτηρία Μπέλλου
Ένας το 1972 έγραψε τη μουσική και τους στίχους του εμβληματικού «Ζεϊμπέκικου» («M’ αεροπλάνα και βαπόρια»), που συμπεριλήφθηκε στον δίσκο «Βρώμικο ψωμί»…
Τρία χρόνια μετά τον δίσκο «Βρώμικο ψωμί» κυκλοφόρησε ο δίσκος με τίτλο «10 χρόνια κομμάτια». Σε αυτόν συμμετείχε και η Μπέλλου, τραγουδώντας σε δεύτερη εκτέλεση το εμβληματικό «Ζεϊμπέκικο» [«M’ αεροπλάνα και βαπόρια»], «απογειώνοντάς» το. Η συνεργασία έγραψε ιστορία, ενώ ο Σαββόπουλος είχε δηλώσει σε συνέντευξή του ότι ήταν πολύ χαρούμενος που επιτέλους έγραψε ένα λαϊκό τραγούδι.
Ωστόσο, όπως είχε περιγράψει σε συνέντευξή του ο Σαββόπουλος, μετά την ηχογράφηση του τραγουδιού, η Μπέλλου βγήκε προβληματισμένη από το στούντιο και αναφώνησε: «Αχ Διονύση, μ’ έκανες και τραγούδησα ποπ!».
Ανάμεσα στις πολλές και αναπάντεχες συχνά συμπράξεις του Διονύση Σαββόπουλου ξεχωρίζει και αυτή με τε τον Δημήτρη Γκόγκο, τον κανταδόρο του ρεμπέτικου, γνωστό ως Μπαγιαντέρα. Σε ένα μικρό δισκάκι 45 στροφών που κυκλοφόρησε από τη Lyra το 1975, Σαββόπουλος και Μπαγιαντέρας μοιράστηκαν την ερμηνεία στον «Καθρέφτη», ένα χασαποσέρβικο του Γκόγκου.
Ο δίσκος «Ρεζέρβα» και το «Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο»
Στο μεγάλο δίσκο «Ρεζέρβα» του 1979, ο Διονύσης Σαββόπουλος παρουσιάζει μια πλειάδα από αξιόλογα τραγούδια, που σατιρίζουν την πολιτική της εποχής: «Για Τα Παιδιά Που ‘Ναι Στο Κόμμα», «Πολιτευτής», «Τι Έπαιξα Στο Λαύριο».
Ξεχωρίζει το «Μακρύ Ζεϊμπέκικο Για Τον Νίκο» γραμμένο για τον Νίκο Κοεμτζή. Ο τραγουδοποιός είχε διαβάσει το βιβλίο του Νίκου Κοεμτζή και εμπνευσμένος από την ιστορία του έγραψε το τραγούδι στο οποίο και περιγράφει τη ζωή του. Από τα πρώτα του βήματα στην Κατερίνη, μέχρι τη στιγμή της έκρηξης στο νυχτερινό κέντρο «Νεράιδα» και τις δολοφονίες.
Στο δίσκο συμμετείχαν μεταξύ άλλων οι: Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Ελένη Βιτάλη, Αφροδίτη Μάνου, ο Νίκος Παπάζογλου.
Η συναυλία στο Ολυμπιακό Στάδιο
Στις 19 Σεπτεμβρίου 1983 ο Διονύσης Σαββόπουλος γιορτάζοντας τα 20 του χρόνια στο ελληνικό τραγούδι, έδωσε τη μεγάλη συναυλία στο Ολυμπιακό Στάδιο, η οποία εκείνη την εποχή πήρε διαστάσεις… εθνικού θέματος, για την επιλογή του χώρου, ενώ υπήρχαν επικρίσεις και για το τελικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, ογδόντα χιλιάδες κόσμος απόλαυσε τραγούδια κι ερμηνείες, απρόσμενες εκπλήξεις, εξαιρετικές συμμετοχές, ακροβάτες, ζογκλέρ και στο φινάλε παρακολούθησε και καταχειροκρότησε το Σαββόπουλο σε ένα μεγαλειώδες φινάλε να χάνεται μέσα σε αερόστατο στους ουρανούς.
