Έως το τέλος Απριλίου το νέο κόμμα -Ποιοι βρίσκονται στον στενό πυρήνα
Σύμφωνα με πληροφορίες, το πολιτικό μανιφέστο του νέου εγχειρήματος βρίσκεται ήδη σε τελικό στάδιο και αναμένεται να είναι έτοιμο έως το τέλος Απριλίου, υπό την καθοδήγηση του Γιώργου Σιακαντάρη, που έχει αναλάβει τη συγκρότηση του βασικού προγραμματικού πλαισίου.
Παράλληλα, στο πλευρό του Αλέξη Τσίπρα παραμένει ενεργός ένας στενός κύκλος συνεργατών που χειρίζεται την προετοιμασία: ο Γρηγόρης Θεοδωράκης, η Γιάννα Πέππε, ο Ανδρέας Μπούσιος από το γραφείο Τύπου και η Θεώνη Κουφονικολάκου, υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του Ινστιτούτου Τσίπρα, καθώς και οι Γιώργος Βασιλειάδης και Μιχάλης Καλογήρου.
Το βασικό ανοιχτό μέτωπο αφορά τη στάση των βουλευτών. Όπως έχει γραφτεί επανειλημμένα, υπάρχει ισχυρό ενδιαφέρον μετακίνησης βουλευτών από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά προς το νέο σχήμα, με πάνω από είκοσι να έχουν εκφράσει με τον έναν ή άλλον τρόπο την προθυμία να συμμετάσχουν στο νέο εγχείρημα, ωστόσο ο όρος να παραιτηθούν από τη βουλευτική τους έδρα για να μπορέσουν να προσχωρήσουν στο νέο κόμμα δημιουργεί ισχυρούς προβληματισμούς και λειτουργεί ως βασικό σημείο δισταγμού.
Αιχμές για κράτος δικαίου και οικονομία
Το άρθρο Τσίπρα, με αιχμή τις τελευταίες του γραμμές, αποτυπώνει την αλλαγή φάσης: από τις ζυμώσεις στην ενεργή προετοιμασία των επόμενων κινήσεων.
Στο υπόλοιπο μέρος της παρέμβασής του, ο Αλέξης Τσίπρας επιλέγει να εντείνει την πίεση προς την κυβέρνηση, θέτοντας επανειλημμένα το ερώτημα «ως πότε» θα συνεχιστεί –όπως αναφέρει– η κατάσταση φθοράς και διαφθοράς. Κάνει λόγο για κακοποίηση του κράτους δικαίου, για υπονόμευση της Δικαιοσύνης και για διαχείριση των δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων με όρους που, κατά τον ίδιο, ενισχύουν συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα.
Παράλληλα, συνδέει την πολιτική αυτή με την καθημερινότητα των πολιτών, υπογραμμίζοντας ότι η κοινωνική πλειοψηφία δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις βασικές ανάγκες, ενώ επικαλείται και τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων που καταγράφουν έντονη δυσαρέσκεια αλλά και αίτημα για πολιτική αλλαγή.
Ανάγκη για εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στη διεθνή συγκυρία, σημειώνοντας ότι οι επιλογές της κυβέρνησης τοποθετούν τη χώρα σε ζώνη αυξημένου κινδύνου, ενώ παράλληλα –όπως υποστηρίζει– αξιοποιείται η κρίση ως ευκαιρία για αναδιανομή εισοδήματος υπέρ ισχυρών οικονομικών παικτών.
Στο ίδιο πλαίσιο, επιμένει ότι χωρίς μια συγκροτημένη και αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, η φθορά της κυβέρνησης δεν αρκεί για να φέρει πολιτική αλλαγή, στοιχείο που ενισχύει περαιτέρω την ανάγκη για την ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου.
Το βασικό μήνυμα του άρθρου είναι σαφές: χωρίς μια νέα, οργανωμένη και πειστική πολιτική πρόταση, η δυσαρέσκεια από μόνη της δεν αρκεί για να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό.
