- Γιατί μια υποτιθέμενη γιορτή της Αεροπορίας κατέληξε να γίνει σόου θανάτου.
- Αμείλικτα ερωτήματα για την ιδιωτική αλλά με πλήρη κρατική στήριξη αεροπορική επίδειξη Athens Flying Week.
- Ανεξήγητα έκπληκτο το πολιτικό σύστημα από την «αποκάλυψη» ότι μια κρίσιμη αεροπορική βάση «νοικιαζόταν» έναντι πολύ μικρού αντιτίμου σε ιδιώτη.
- Χρειάστηκε η απώλεια δύο πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας για να αναζητηθούν απαντήσεις για κρίσιμα επιχειρησιακά ζητήματα της Πολεμικής Αεροπορίας.
Οι Data Journalist με αφορμή την απώλεια δύο πολύ ικανών πολίτων αποκαλύπτουν το «Μνημόνιο Συνεργασίας Μακράς Διάρκειας» μεταξύ της ιδιωτικής εταιρείας και του ΓΕΑ
Αμείλικτα ερωτήματα προκαλεί η απώλεια δύο ικανών και έμπειρων πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας. Ο Επισμηναγός (Ι) Ιωάννης Μπλέσιας 40 ετών και ο Σμηναγός (Ι) Δημήτριος Πέτρου, 37 ετών, πλήρωσαν με τη ζωή τους τη συμμετοχή τους σε ένα ιδιωτικό αεροπορικό σόου στην Τανάγρα. Ιδιωτικό μεν αλλά με τεράστιο ποσοστό «κρατικής συμμετοχής» όπως αποδεικνύεται.
Η ιστορία των αεροπορικών επιδείξεων στην Ελλάδα, ξεκινά το 2005. Ο τότε Αρχηγός ΓΕΑ Γιώργος Αυλωνίτης, διοργανώνει τον «Αρχάγγελο» στην Τανάγρα. Ήταν μια στατική και πτητική επίδειξη αεροσκαφών. Συμμετείχαν 19 Πολεμικές Αεροπορίες και 12 εταιρείες αεροδιαστημικής και άμυνας, με περισσότερα από 200 αεροσκάφη και ελικόπτερα.
Η διοργάνωση γίνεται αποκλειστικά από την Πολεμική Αεροπορία και η επιτυχία της είναι πολύ μεγάλη. Τα μέτρα ασφαλείας για τις αεροπορικές επιδείξεις επιβλέπονται σχολαστικά από επιχειρησιακούς αξιωματικούς της Πολεμικής Αεροπορίας.
«Αρχάγγελος» με τη μορφή που έγινε το 2005, δεν διοργανώθηκε ξανά. Το 2012 έρχεται η ιδιωτική πρωτοβουλία να «καλύψει το κενό». Αν υπήρχε κενό.
Ο Παναγιώτης Ποδηματάς με την «ATHENS FLYING WEEK ΑΕΡΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ Α.Ε.», μια κανονική ανώνυμη εταιρεία, αναλαμβάνει την «μετεξέλιξη» του «Αρχάγγελου».
Η εταιρεία εμφανίζει μετοχικό κεφάλαιο 100.000 ευρώ και, για τη χρήση 2024, κύκλο εργασιών περίπου 623.880 ευρώ και κέρδη προ φόρων περίπου 30.070 ευρώ. Υπάρχει και μία δεύτερη εταιρεία, η «Παναγιώτης Κ. Ποδηματάς ΑΕΒΕ», με δραστηριότητα στον οπτικοακουστικό/τεχνικό τομέα, η οποία είναι και η βασική επιχειρηματική εταιρεία του ομίλου του.
Ο «ιδιωτικός Αρχάγγελος» ξεκινά το 2012 στην αεροπορική βάση Τατοΐου. Οι λεπτομέρειες της συμφωνίας με το ΥΠΕΘΑ δεν έγιναν ποτέ γνωστές. Ποιο ήταν το «ενοίκιο» που εισέπραττε για τη χρήση της βάσης η ΠΑ; Ποιος θα κάλυπτε το ασφαλιστικό κόστος που θα προέκυπτε στην περίπτωση ενός ατυχήματος που πάντα είναι πιθανό σε τέτοιες εκδηλώσεις; Ποιος πλήρωνε την υποστήριξη και τη χρήση των αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας αλλά και όσων έρχονταν από το εξωτερικό; Κατά καιρούς υπήρχαν αναφορές για το ύψος του ενοικίου που πλήρωνε η εταιρεία στην ΠΑ. Τα ποσά που αναφέρονταν ήταν μάλλον αστεία. Το υψηλότερο ποσό που έχει δημοσιευθεί και δεν έχει διαψευστεί είναι 25.000 ευρώ.
Το 2014 η Athens Flying Week ,«μετακομίζει» στην αεροπορική βάση της Τανάγρας. Μια αεροπορική βάση πολύ σημαντική για την ΠΑ, αφού είναι η «φωλιά» των Mirage 2000 και των Rafale. Οι δυνατότητες που παρέχει η συγκεκριμένη βάση για την Athens Flying Week είναι σαφώς αναβαθμισμένες. Η αεροπορική επίδειξη τυγχάνει μεγάλης προβολής από τα μέσα ενημέρωσης, προβολή που «σκεπάζει» τα ερωτήματα που έθεταν ελάχιστοι δημοσιογράφοι για το καθεστώς συνεργασίας με το επίσημο κράτος.
Η συνεργασία αυτή ανανεωνόταν ετησίως, μέχρι το 2017. Εκείνη τη χρονιά υπογράφεται «Μνημόνιο Συνεργασίας Μακράς Διάρκειας», μεταξύ της ιδιωτικής εταιρείας και του ΓΕΑ.
Οι Data Journalists έχουν στη διάθεση τους το κείμενο εκείνου του μνημονίου συνεργασίας, στο οποίο αναφέρονται πολλά και ενδιαφέροντα, αλλά όχι το οικονομικό όφελος που θα είχε η Πολεμική Αεροπορία από αυτή τη συνεργασία.
Μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι η «προώθηση από κοινού…των δραστηριοτήτων της AFW, αποτελεί σημαντικό παράγοντα ενίσχυσης της προβολής της εικόνας της χώρας μας στο εξωτερικό» και ότι «η προώθηση της συνολικής διοργάνωσης της αεροπορικής εβδομάδας (AFW), θα συμβάλλει τα μέγιστα στην προώθηση του ελληνικού τουρισμού».
Αναφέρεται επίσης ότι η ΠΑ θα αναλάβει «λόγω τεχνογνωσίας, την ανάληψη της εν γένει επιχειρησιακής υποστήριξης της διοργάνωσης, ενώ η AFW την πάσης φύσεως απαραίτητη υποδομή και προσωρινές (αφαιρέσιμες) κατασκευές στο αεροδρόμιο διεξαγωγής της επίδειξης, πλέον των διαδικασιών και δράσεων που έχουν σχέση με την προβολή της διοργάνωσης, επικοινωνία, φιλοξενία και μεταφορά συμμετεχόντων πληρωμάτων».
Οι «ρόλοι» που μοιράστηκαν μεταξύ επιχείρησης και κράτους -εκπροσωπούμενο από την ΠΑ- αποδείχτηκαν ετεροβαρείς για το δεύτερο. Αρκεί να δει κάποιος το πρόγραμμα πτήσεων της φετινής Athens Flying Week, για να διαπιστώσει ότι το μεγαλύτερο μέρος του προγράμματος και ειδικά των εναέριων επιδείξεων καλύπτεται από εναέρια μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων. Όχι μόνο της ΠΑ αλλά και του Στρατού Ξηράς και του Πολεμικού Ναυτικού.
Επιπλέον προκύπτει ότι η AFW δεν είχε οικονομική υποστήριξη μόνο από τους χορηγούς της, ώστε να «τα βγάλει πέρα» με τη διοργάνωση. Αυτό θα ήταν και το φυσιολογικό για μια ιδιωτική εκδήλωση. Διαπιστώνεται ότι η οικονομική στήριξη που υπήρχε από τον κρατικό μηχανισμό ήταν κάτι παραπάνω από σημαντική. Ενδεικτική η απόφαση της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, τον Αύγουστο του 2019.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ
5+1 ερωτήματα
Όμως τα ερωτήματα που έχουν προκύψει δεν αφορούν μόνο το οικονομικό σκέλος της υπόθεσης. Υπάρχουν εξίσου σοβαρά ζητήματα που δυστυχώς τίθενται προς συζήτηση μετά το θάνατο των δύο πιλότων.
1) Υπήρχε οποιαδήποτε πρόβλεψη για την ασφαλιστική κάλυψη των χειριστών -όχι μόνο των Ελλήνων- σε περίπτωση ατυχήματος και από ποιον;
2) Από που θα πρέπει να περιμένουν αποζημιώσεις οι συγγενείς των δύο χειριστών αλλά και η ΠΑ για το αεροσκάφος που έχασε, άσχετα αν ήταν παλαιό;
3) Ήταν ενεργό αεροσκάφος στον εναέριο στόλο της;
4) Οι δύο πιλότοι που διατάχθηκαν να κάνουν την πτήση επίδειξης στην Τανάγρα, είχαν την απαραίτητη εκπαίδευση; Ποια είναι αυτή;
5) Οι πιλότοι του αεροσκάφους επίδειξης F-16 ZEUS , πετούν τουλάχιστον 15 ώρες ο καθένας για να εκτελέσουν πρόγραμμα επίδειξης. Ίσχυσε το ίδιο για τους δύο χειριστές του F-4 Phantom, που είναι αεροσκάφος απείρως δυσκολότερο από το F-16, για τέτοιου είδους πτήσεις;
6) Και τέλος, ένα ερώτημα που θέτουν εν ενεργεία αλλά και έμπειροι απόστρατοι της ΠΑ: Έχει η Πολεμική Αεροπορία την πολυτέλεια να σπαταλά ώρες πτήσης και να καταπονεί εναέρια μέσα αλλά και ιπτάμενο προσωπικό για να κάνει αεροπορικές επιδείξεις; Το πρόβλημα των διαθεσιμοτήτων δεν είναι κρυφό και κάθε ώρα εκπαιδευτικής πτήσης για τις πολεμικές αποστολές της ΠΑ είναι πολύτιμη.
