Έναν προσωρινό «μίνι φεγγάρι» απέκτησε η Γη, καθώς η βαρύτητά της κατάφερε να παγιδεύσει έναν μικροσκοπικό αστεροειδή, ο οποίος θα παραμείνει κοντά στον πλανήτη μας μέχρι τον Δεκέμβριο του 2026. Το ουράνιο σώμα, που ονομάζεται 2026 QQ8, έχει διάμετρο μόλις ένα μέτρο.
Το Κέντρο Ελασσόνων Πλανητών (Minor Planet Center) ανακοίνωσε ότι ο μικρός αστεροειδής είχε εντοπιστεί για πρώτη φορά στις 20 Αυγούστου από τον Ούγγρο αστρονόμο Κρίστιαν Σάρνετσκι. Ωστόσο, οι υπολογισμοί της τροχιάς του έδειξαν ότι είχε ήδη παγιδευτεί προσωρινά από τη γήινη βαρύτητα στα τέλη Απριλίου, αναφέρει το EarthSky.org.
Παρά την ασυνήθιστη παρουσία του, δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Η μικρότερη απόσταση στην οποία θα πλησιάσει τη Γη είναι περίπου 568.000 χιλιόμετρα, δηλαδή σχεδόν μιάμιση φορά η μέση απόσταση της Σελήνης από τον πλανήτη μας.
Ακόμη και αν εισερχόταν στην ατμόσφαιρα, το μικροσκοπικό ουράνιο σώμα πιθανότατα θα καιγόταν, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό φωτεινό φαινόμενο.
Αρχικά, οι αστρονόμοι δεν ήταν βέβαιοι για την προέλευση του 2026 QQ8. Υπήρχε το ενδεχόμενο να πρόκειται για ανθρώπινο κατασκεύασμα, όπως κάποιο εγκαταλελειμμένο τμήμα πυραύλου ή δορυφόρου. Για να εξακριβώσουν την ταυτότητά του, πραγματοποίησαν πρόσθετες παρατηρήσεις με το τηλεσκόπιο διαμέτρου 2,2 μέτρων του Πανεπιστημίου της Χαβάης και το Lowell Discovery Telescope. Τα νέα δεδομένα επέτρεψαν στο Κέντρο Ελασσόνων Πλανητών να επιβεβαιώσει ότι πρόκειται για φυσικό ουράνιο σώμα, πιθανότατα έναν μικρό αστεροειδή.
Πόσο θα παραμείνει κοντά στη Γη
Σύμφωνα με τους τροχιακούς υπολογισμούς, ο 2026 QQ8 θα παραμείνει προσωρινά δεσμευμένος από τη βαρύτητα της Γης μέχρι τον Δεκέμβριο. Στη συνέχεια θα απομακρυνθεί και το 2027 θα συνεχίσει την ανεξάρτητη πορεία του γύρω από τον Ήλιο.
Οι αστρονόμοι διαπίστωσαν επίσης ότι πλησιάζει τη Γη περίπου κάθε δέκα χρόνια. Το 1965 είχε πραγματοποιήσει μια σχετικά κοντινή διέλευση, χωρίς όμως να παγιδευτεί από τη βαρύτητά της. Κάτι ανάλογο αναμένεται να συμβεί το 2058.
Πώς «αιχμαλωτίστηκε»
Η προσωρινή αιχμαλωσία του οφείλεται στο γεγονός ότι εισήλθε στη λεγόμενη «σφαίρα Hill», την περιοχή όπου η βαρυτική επίδραση της Γης μπορεί να υπερισχύσει εκείνης του Ήλιου ως προς τη σχετική κίνηση ενός μικρού σώματος.
Το φαινόμενο δεν είναι πρωτοφανές. Ανάμεσα στους προηγούμενους προσωρινούς συνοδούς της Γης συγκαταλέγονται οι 2020 CD3 και 2024 PT5, ενώ έχει παρατηρηθεί και το ουράνιο σώμα 2020 SO, που αποδείχθηκε ανθρώπινο κατασκεύασμα. Διαφορετική περίπτωση αποτελεί ο 2025 PN7, ο οποίος χαρακτηρίζεται «οιονεί δορυφόρος». Σε αντίθεση με τα πραγματικά μίνι φεγγάρια, δεν περιφέρεται γύρω από τη Γη, αλλά γύρω από τον Ήλιο, ακολουθώντας τροχιά παρόμοια με εκείνη του πλανήτη μας.
Οι ανακαλύψεις αυτές προσφέρουν στους επιστήμονες πολύτιμες πληροφορίες για τη δυναμική των μικρών ουράνιων σωμάτων και την πολύπλοκη βαρυτική αλληλεπίδραση Γης, Σελήνης και Ήλιου.
