Μέχρι σήμερα, τα άτομα που υπέφεραν από κάταγμα ισχίου αμφιταλαντεύονταν ανάμεσα στην μερική ή ολική αντικατάστασή του. Δεν υπάρχει εν τέλει σημαντική διαφορά ό,τι κι αν επιλέξουν, σύμφωνα με νέα έρευνα.
Η συγκεκριμένη μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «New England Journal of Medicine» παρουσιάστηκε χτες στο αμερικάνικο συνέδριο της Εταιρείας Ορθοπεδικού Τραύματος (Orthopedic Trauma Association).
Στην έρευνα που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του ΜακΜάστερ έλαβαν μέρος περίπου 1.500 άτομα από 80 κέντρα 10 διαφορετικών χωρών (ΗΠΑ, Βρετανία, Καναδάς, Ισπανία, Φιλανδία, Νορβηγία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Νότια Αφρική). Όσοι είχαν υποβληθεί σε αρθροπλαστική ολικής αντικατάστασης του ισχίου λειτουργούσαν ελαφρώς καλύτερα μετά από δύο χρόνια, αλλά είχαν αυξημένες πιθανότητες επιπλοκών, ενδέχεται επομένως, η ολική αντικατάσταση του ισχίου σε τέτοιες περιπτώσεις να μην είναι επιτακτική.
«Το κάταγμα ισχίου είναι μια από τις 10 πιο συχνές αιτίες αναπηρίας των ενηλίκων παγκοσμίως», δήλωσε ο Μοχίτ Μπαντάρι, ορθοπεδικός χειρουργός, καθηγητής χειρουργικής στη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου ΜακΜάστερ και βασικός ερευνητής του παρόντος εγχειρήματος.
Ελλείψει συστηματικών και οριστικών ευρημάτων οι χειρουργοί πρότειναν μέχρι σήμερα ολική αντικατάσταση του ισχίου. Παρόλα αυτά, τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας έδειξαν ότι η ημιαρθροπλαστική ισχίου μπορεί να έχει το ίδιο καλά αποτελέσματα με την ολική αρθροπλαστική.
