Η πανδημία Coronavirus έχει τεράστιο αντίκτυπο στην ευρωπαϊκή αγορά εργασίας.
Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας προβλέπει την απώλεια 12 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας πλήρους απασχόλησης στην Ευρώπη το 2020.
Οι τομείς που κινδυνεύουν περισσότερο περιλαμβάνουν υπηρεσίες στέγασης και τροφίμων, μεταποίηση, λιανική και διοίκηση.
Για να μετριάσει τα ζητήματα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα που ονομάζεται SURE , το οποίο σημαίνει Υποστήριξη για τον μετριασμό των κινδύνων ανεργίας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Είναι μέρος ενός πακέτου 540 δισεκατομμυρίων ευρώ για την υποστήριξη ευρωπαϊκών εταιρειών και εργαζομένων.
Υπάρχουν έως και 100 δισεκατομμύρια ευρώ διαθέσιμα για το πρόγραμμα SURE, υποστηριζόμενα από 25 δισεκατομμύρια ευρώ σε εγγυήσεις από μέλη της ΕΕ. Τα κράτη μπορούν να υποβάλουν αίτηση για μετρητά αφού ενεργοποιήσουν προγράμματα για να βοηθήσουν αυτούς που βρίσκονται σε κανονική εργασία ή αυτοαπασχολούμενους που έχουν χάσει εισόδημα. Η βοήθεια παρέχεται με τη μορφή δανείου με ευνοϊκούς όρους.
Λοιπόν, πώς λειτουργεί στην πράξη; Επισκεφτήκαμε μια εταιρεία και υπαλλήλους που θα ταίριαζαν στο προφίλ των πιθανών δικαιούχων του προγράμματος στη βόρεια Ιταλία.
Η Gemma Monterverdi ζει στη Μπρέσια κοντά στο Μιλάνο. Εργάζεται στην οικογενειακή επιχείρηση κλωστοϋφαντουργικών Ciocca SpA. Η Gemma έχει περάσει σε μειωμένες ώρες εργασίας και αυτός ο μήνας θα λάβει το 80% του μισθού της:
«Ο σύζυγός μου εργάζεται επίσης στην εταιρεία, οπότε οι δύο μισθοί θα μειωθούν προφανώς. Εάν πρόκειται για ένα μήνα, θα το αντιμετωπίσουμε. Εάν είναι δύο, θα σφίξουμε τα δόντια μας.
“Αν είναι περισσότερο, προφανώς θα πρέπει να κάνουμε ένα νέο σχέδιο. Η εταιρεία όπου εργάζομαι είναι σε καλή κατάσταση. Ο φόβος μου είναι ότι θα αναγκαστούν να κάνουν μείωση προσωπικού.”
Η Ciocca SpA έχει σταματήσει σχεδόν την παραγωγή της και έχει ήδη χάσει το 35% του ετήσιου κύκλου εργασιών της. Για να αποφευχθούν περαιτέρω απώλειες, ο πρόεδρος της εταιρείας Filippo Ciocca είναι έτοιμος να βάλει σταδιακά τους υπαλλήλους του στη δουλειά:
“Πρέπει σίγουρα να βρούμε τα εργαλεία με τα οποία μπορούν να διατηρηθούν οι άνθρωποι, αλλά δεν μπορούμε αμέσως να αρχίσουμε να δουλεύουμε από την πρώτη στιγμή που ανοίγουμε την εταιρεία.
“Τα προγράμματα μειωμένων ωρών εργασίας δημιουργήθηκαν για στιγμές κανονικής κρίσης. Πιστεύω ότι τα εργαλεία που πρέπει να υιοθετηθούν από το κράτος από τη μία πλευρά και από την ευρωπαϊκή κοινότητα από την άλλη πρέπει επίσης να είναι εξαιρετικά.”
Σχεδόν οι μισοί Ιταλοί εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν απώλεια εισοδήματος. Από την αρχή της κρίσης του κοροναϊού, η κυβέρνηση έχει διαθέσει οκτώ δισεκατομμύρια ευρώ σε περίπου επτά εκατομμύρια εργαζομένους και άλλα τέσσερα εκατομμύρια άτομα που είναι αυτοαπασχολούμενοι.
Ο Giovanni Scandale είναι αυτοαπασχολούμενος οδηγός ταξί που περιμένει ακόμα κάποια χρήματα. Δεν έχει πλέον αρκετούς πελάτες για να πληρώσει για την υποθήκη ή τα έξοδά του. Θα λάβει 600 ευρώ από την κυβέρνηση για τον Μάρτιο και 800 ευρώ για τον Απρίλιο.
Αλλά δεν είναι αρκετό:
“Είναι μια μορφή που είναι πολύ μικρή και ελπίζω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να μας δώσει ένα χέρι για να μπορέσουμε να πληρώσουμε όλες τις διάφορες δαπάνες που έχουμε”, λέει.
Η Ιταλία είναι η δεύτερη πιο χρεωμένη χώρα στην Ευρώπη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προβλέπει ότι το ΑΕγχΠ του θα μειωθεί κατά 9,1% φέτος.
Χωρίς κατάλληλη βοήθεια, οι εργαζόμενοι που πλήττονται περισσότερο από αυτήν την κρίση κινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν μεγάλες δυσκολίες.
Ο Lucas Visentini , επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων προειδοποιεί ότι αυτή η ύφεση θα βλάψει βαθιά την ευρωπαϊκή οικονομία και θέσεις εργασίας – εκτός εάν η ΕΕ κάνει πραγματικά γενναιόδωρες διατάξεις:
“Πιστεύουμε ότι το σχέδιο ανάκαμψης θα πρέπει να συνεπάγεται τουλάχιστον το διπλάσιο του χρηματικού ποσού για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, όχι μόνο το 1% του ΑΕγχΠ της ΕΕ, αλλά το 2%. Επομένως, χρειαζόμαστε ένα επιπλέον τρισεκατομμύριο ευρώ και ο μόνος τρόπος για να χρηματοδοτήστε όλα αυτά και για να βεβαιωθείτε ότι είναι πραγματική χρηματοδότηση, φρέσκο χρήμα, είναι να δημιουργήσετε κάποιο είδος ευρωπαϊκών ομολόγων. “
Ο Ευρωπαίος Επίτροπος Απασχόλησης Nicolas Schmit συμφωνεί ότι, με την πρόβλεψη απώλειας 12 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας πλήρους απασχόλησης στην Ευρώπη, ότι όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι πρέπει να διατηρήσουν τη δουλειά τους:
“Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε μέσω του οργάνου της βραχυπρόθεσμης εργασίας – το όργανο SURE το οποίο ελπίζω ότι θα εγκριθεί πολύ σύντομα.
“Δεύτερον, πρέπει να προετοιμαστούμε για την ανάκαμψη, πρέπει να είμαστε πολύ τολμηροί για να επανεκκινήσουμε την οικονομία μας το συντομότερο δυνατό και παρακολουθώντας σίγουρα τους υγειονομικούς περιορισμούς που εξακολουθούν να είναι πολύ, πολύ σφιχτοί, αλλά αυτό είναι κάτι που τα κράτη μέλη έχουν αρχίσει τώρα με προσοχή και προοδευτικά προκειμένου να περιοριστεί ο αντίκτυπος στην απασχόληση. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να γίνει αμέσως και πρέπει να διαρκέσει για λίγο. “
Ορισμένες από τις χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο, όπως η Ιταλία ή η Ισπανία, έχουν ήδη αδύναμες οικονομίες και οι οικονομίες τους βασίζονται σε τομείς που αντιμετωπίζουν προβλήματα όπως ο τουρισμός. Τι πιστεύει ο Επίτροπος ότι μπορεί να γίνει για να τους βοηθήσει;
Ο Επίτροπος Schmit πιστεύει ότι το ζήτημα περιπλέκεται από χώρες που δεν έχουν πληγεί εξίσου:
«Όταν κοιτάζεις κάποιες χώρες όπου ο τουρισμός αντιπροσωπεύει περισσότερο από 10 τοις εκατό, μερικές φορές 20 τοις εκατό όπως στην Ελλάδα, περίπου το 20 τοις εκατό του ΑΕΠ, αυτό θα είναι ένα πραγματικό χτύπημα. Έτσι, πρώτα, (πρέπει να βοηθήσουμε) αυτές τις χώρες να διατηρήστε τόσες εταιρείες στην τουριστική επιχείρηση ή στον τουρισμό. Και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να έχουμε στην Ευρώπη ένα επίπεδο αλληλεγγύης. “
Υπάρχει ένα τεράστιο μέρος του ευρωπαϊκού πληθυσμού που εργάζεται στη λεγόμενη «μαύρη οικονομία». έχασαν εισόδημα και δεν μπορούν να διεκδικήσουν νόμιμα τα επιδόματα ανεργίας. Πώς μπορούν αυτά τα άτομα να προστατευτούν; Σκέφτεται ο Επίτροπος να τις συμπεριλάβει στο νέο σχέδιο;
«Όταν ξεκίνησα πριν από λίγες εβδομάδες την πρωτοβουλία για την αντιμετώπιση της αδήλωτης εργασίας, ήταν πριν από τον ιό. Επέμεινα στο γεγονός ότι (η μαύρη αγορά λειτουργεί) δεν είναι κάτι που πρέπει να συμβεί πια στην Ευρώπη. Αλλά είμαι ρεαλιστική. Δυστυχώς , σε ορισμένα κράτη μέλη, αυτή η αδήλωτη οικονομία εξακολουθεί να είναι πολύ υψηλή και ακόμη πολύ ευρεία.
“Η παροχή σε αυτούς τους ανθρώπους τη δυνατότητα να έχουν εισόδημα είναι απολύτως απαραίτητη και, στη συνέχεια, προσπαθήστε να τις μεταφέρετε σε κανονικές δηλωμένες θέσεις εργασίας – και συνεχίστε να πολεμάτε την αδήλωτη εργασία.
“Επειδή αυτό είναι κακό για τους ανθρώπους. Είναι κακό για την οικονομία. Είναι κακό για τα δημόσια οικονομικά. Είναι κακό για τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης”, καταλήγει ο Επίτροπος Schmit.
