Το ζήτημα της πανδημίας το οποίο ήδη πάνω από έναν χρόνο τώρα απασχολεί την παγκόσμια κοινότητα οδηγώντας τις κυβερνήσεις σε λήψη πρωτοφανών μέτρων υγειονομικής και αστυνομικής φύσης, είναι ένα ζήτημα εξόχως πολιτικό. Και χαρακτηρίζεται κυρίως ως τέτοιο επειδή οδηγεί σε καταστρατήγηση της διάκρισης των συνταγματικά κατοχυρωμένων εξουσιών αλλά και επειδή επί της πράξης δίνει στην αστυνομία εξουσίες και δυνατότητες απαράδεκτες σε μία δημοκρατία.
Η καταστρατήγηση της διάκρισης των εξουσιών συνίσταται στην αδυναμία της δικαστικής εξουσίας να δικάσει απρόσκοπτα και ελεύθερα καθώς πιέζεται από την ανάγκη της προστασίας της δημόσιας υγείας που ως δημόσιο συμφέρον σκεπάζει τα πάντα, στην ολοκληρωτική επιβολή της εκτελεστικής εξουσίας ως υπεύθυνης να διοικεί και να λαμβάνει αποφάσεις άμεσα εκτελεστέες λόγω του χρόνου που δεν επιτρέπει καθυστερήσεις, στην μείωση της νομοθετικής εξουσίας καθώς και εκείνη δεν μπορεί να έχει το κατάλληλο χρονικό περιθώριο για να νομοθετήσει σχετικά με τις ανάγκες αντιμετώπισης της πανδημίας καλυπτόμενη ουσιαστικά πίσω από πράξεις της εκτελεστικής εξουσίας, δηλαδή κυβερνητικές αποφάσεις και προεδρικά διατάγματα. Για δε την αστυνομία είναι πασιφανές ότι καμία σχέση δεν έχουν όσα γίνονται σήμερα με τις πραγματικές διαστάσεις που θα έπρεπε να έχει το αστυνομικό έργο. Σε μία δημοκρατία η αστυνομία δεν έχει καμία δουλειά να ελέγχει που πηγαίνει ο καθένας, για ποιόν λόγο μετακινείται και πόσο μακριά από το σπίτι του βρίσκεται.
Με βάση όλα τα παραπάνω είναι χρήσιμο κάθε πολίτης καθώς επίσης και όλα τα κόμματα ως φορείς δημοκρατίας και βεβαίως όλοι οι αντιπρόσωποι των συνταγματικά κατοχυρωμένων εξουσιών, είναι χρήσιμο λοιπόν να βρίσκονται σε εγρήγορση προκειμένου η δημοκρατία να παραμείνει λειτουργική και ζωντανή παρά την αναγκαιότητα λήψης και εφαρμογής μέτρων προς αντιμετώπιση της πανδημίας. Η υγειονομική φύση του προβλήματος απαιτεί κυρίαρχα υγειονομικά μέτρα και δευτερευόντως αστυνομικά. Αυτό νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι κατανοητό από όλους, ιδιαιτέρως έναν χρόνο περίπου μετά την εμφάνιση του ιού στη χώρα μας και μετά τα πολλά lockdowns που εφαρμόστηκαν και αποδείχθηκαν μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις μειωμένης αποτελεσματικότητας. Επ αυτού έχουν εκφράσει τις εναλλακτικές απόψεις τους πολλοί έγκριτοι επιστήμονες αλλά και πολίτες από διάφορους επαγγελματικούς κλάδους, πράγμα που μου επιτρέπει να μην αναφερθώ προσωπικά στις ενστάσεις μου για όσα λαμβάνουν χώρα ούτε στις σκέψεις μου για τις ενδεδειγμένες λύσεις σχετικώς. Δεν είμαι άλλωστε ειδικός, γιατρός κλπ.
Σε κάθε περίπτωση οι κυβερνώντες, οι αρμόδιοι φορείς και οι επιστήμονες έχουν τον τελευταίο λόγο όπως και την ύψιστη ευθύνη να προστατέψουν την υγεία του γενικού πληθυσμού αλλά και τις ελευθερίες όλων των ανθρώπων.
