Το γλυπτό Io Sono (Εγώ είμαι), όπως εξηγεί ο καλλιτέχνης, υπάρχει αλλά όχι σε υλική μορφή και στην πραγματικότητα μοιάζει περισσότερο με ένα «κενό».
Ο 67χρονος καλλιτέχνης διευκρίνισε ότι «το κενό δεν είναι τίποτα περισσότερο από έναν χώρο γεμάτο ενέργεια, και ακόμα κι αν τον αδειάσουμε και δεν υπάρχει τίποτα, σύμφωνα με την αρχή της αβεβαιότητας του Χάιζενμπεργκ, αυτό το «τίποτα» έχει βάρος. Επομένως, έχει ενέργεια που συμπυκνώνεται και μετατρέπεται σε σωματίδια, που υπάρχουν μέσα μας. Μοιάζει πολύ με το πώς «δίνουμε μορφή σε έναν Θεό που δεν έχουμε ξαναδεί»» υπογράμμισε.
Το «γλυπτό» προορίζεται να εκτεθεί σε τετράγωνο 1,5Χ1,5 μ. σε ιδιωτικό χώρο απαλλαγμένο από εμπόδια, στον οποίο δεν απαιτείται έλεγχος του φωτισμού και του κλίματος. Επαναλαμβάνοντας ότι «ακόμα κι αν δεν μπορείτε να το δείτε, υπάρχει». O Γκαράου συμπεριέλαβε πιστοποιητικό αυθεντικότητας, το οποίο έδωσε στον αγοραστή.
Το γλυπτό ή… μη γλυπτό πουλήθηκε όπως αναφέρει το ΑΠΕ σε δημοπρασία που διοργανώθηκε από τον ιταλικό οίκο Art-Rite.
Σε δημοσιεύματα του ιταλικού Τύπου αναφέρεται ότι προκύπτουν διάφορα ερωτήματα, όπως αν η πώληση του γλυπτού του Γκαράου ανοίγει νέους δρόμους σε αυτό που θεωρείται τέχνη και αν κάποιοι καλλιτέχνες θα τον μιμηθούν με την ίδια επιτυχία.
