Η εκκένωση χωριών, στο κλειδαμπάρωμα των πολιτών στα σπίτια τους, η απαγόρευση μετακίνησης, στο κλείσιμο του Δημοσίου και την απαγόρευση λειτουργίας ιδιωτικών επιχειρήσεων, στο πάγωμα δραστηριοτήτων και στην αποστολή sms στην… Πολιτική Προστασία για να βγει κάποιος έξω για οποιονδήποτε λόγο.
Επιβάλλονται συνθήκες φόβου, άνευ όρων παράδοσης απέναντι στην παραμικρή πρόκληση και οικοδομείται μια νεοταξική δυστοπία με σοβιετικού τύπου χαρακτηριστικά.
Εδώ και 18 περίπου μήνες οι πολίτες ζουν υπό συνθήκες που φαντάζουν λες και βγήκαν από μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας. Το κράτος και οι διαχειριστές της εκτελεστικής εξουσίας διαρκώς επικαλούνται κάποιον ανυπέρβλητο, μέγα κίνδυνο, κλείνουν τα πάντα, απαγορεύουν τη μετακίνηση και διατάσσουν τους πολίτες να κάτσουν να… περιμένουν τη λήξη των κρίσεων, η οποία δεν έρχεται ποτέ! Με τον κορωνοϊό βρίσκονταν στην ημερήσια διάταξη λουκέτα και απαγόρευση μετακίνησης και άσκησης θρησκευτικής λατρείας (αλλά μόνο των χριστιανών), με τις πυρκαγιές η εκκένωση περιοχών, με τις… βροχές τα κλειστά σχολεία και οι δημόσιες υπηρεσίες καθώς και η απαγόρευση κυκλοφορίας!
Το πολυδιαφημισμένο, αλλά άφαντο «επιτελικό κράτος» κάνει το ακριβώς το αντίθετο από ό,τι πράττουν τα σοβαρά κράτη: ουδέν προετοιμάζει και μόλις έρθει η πρώτη δοκιμασία διατάζει τους πολίτες να βρουν τρύπα να κρυφτούν για να σώσουν τις ζωές τους.
Η γελοιότητα αυτής της μεθόδου αντιμετώπισης των κρίσεων (πραγματικών ή φανταστικών) μπορεί να συγκριθεί μόνο με τις βλάβες που προκαλούνται στην κοινωνία και την οικονομία. Η Ελλάδα αναστέλλει δραστηριότητες με το παραμικρό.
Το χειρότερο, δε, όλων είναι κάκιστο παράδειγμα για τους πολίτες. Αν υιοθετηθεί το μοντέλο της συμπεριφοράς αυτης από την πλειοψηφία, τότε θα φτιάξουμε μια κοινωνία που δεν θα προετοιμάζει τίποτε, θα αδρανεί, θα κομψεύεται και θα κορδώνεται δίχως λόγο και στα δύσκολα θα την κοπανάει και θα κρύβεται μέχρι νεωτέρας.
Κάπως έτσι βάζουν λουκέτο στη χώρα μας…
