Ένα τραγούδι που αφιερώνεται σε όλες τις γυναίκες που δολοφονήθηκαν από συντρόφους ή από άντρες που είχαν σχέση μαζί τους
Στίχοι:
Σκέφτομαι την Ελένη Τοπαλούδη
Κι αν θα ’χε το σκοπό του ένα τραγούδι
Που ν’ ανεβεί στα δίκτυα που την πνίξαν
Στη θάλασσα να πέσει που τη ρίξαν
Κάποια μικρά λουλούδια ίσως ξέρουν
Αυτά που οι στίχοι δεν θα καταφέρουν
Κάποια λουλούδια που είναι για ν’ ανθίσουν
Να δουν τον ήλιο και να ξεψυχήσουν
Ίσως και κάποια εφήμερα λιοντάρια
Που παίζουν στα ντοκιμαντέρ τα βράδια
Με το αίμα από το θήραμα στο στόμα
Να τα ‘λεγαν καλύτερα ακόμα
Κάποιοι που έχουν τον Κώδικα σπουδάξει
Αυτόν που λέει το Νόμο και την Τάξη
Ίσως και να ’χαν κάτι να προσθέσουν
Πού όλα όσα πω να τ’ αναιρέσουν
Κι όσοι έχουνε μια πίστη δεδομένη
Κι όμως ξυπνούν τις νύχτες καυλωμένοι
Και τους τσιμπάει τελειώνοντας η τύψη
Κάτι να πουν που θα’ χω παραλείψει
Κι εσύ που θες τα χέρια μου να δέσεις
Να κάτσεις πάνω μου και να πονέσεις
Κι ύστερα να σωριάσεις τον ιππότη
Εσύ θα ‘πρεπε να μιλήσεις πρώτη
Κι εγώ που σου ζητάω φωτογραφίες
Και μες στ’ αυτί σου λέω γι’ άλλες κυρίες
Που βρίζω και που σφίγγω το λαιμό σου
Εγώ να γίνω τραγουδοποιός σου
Μέσα στη Γη νικιέται η Αγάπη
Το ξέρουν όλοι και του κάνουν πλάτη
Μα ύστερα συγχωρούν και συγχωρούνται
Μονάχα ό, τι αγάπησαν θυμούνται
Ο διάβολος εγγύηση θα πληρώσει
Κι ο πρώτος δολοφόνος θα γλιτώσει
Ο δεύτερος θα γίνει αγιογραφία
Που θα στολίζει τα ορφανοτροφεία
Κι όσο για την Ελένη Τοπαλούδη
Θα υπάρχει σ’ οποιοδήποτε τραγούδι
Θα ανεβάζουν οι ξενυχτισμένοι
Στο δίκτυο που απλωμένο περιμένει
Θα ανεβάζουν οι ξενυχτισμένοι
Στο δίχτυ που απλωμένο περιμένει
Ο μουσικός Φοίβος Δεληβοριάς έγραψε ένα ανατριχιαστικό τραγούδι για τις γυναικοκτονίες, και του έδωσε τον τίτλο της κοπέλας που δολοφονήθηκε στη Ρόδο με άγριο τρόπο από δύο άντρες. Το τραγούδι ακούστηκε για πρώτη φορά σε συναυλία του καλλιτέχνη, στο Κύτταρο Live Club, πριν από 2 χρόνια και μόλις κυκλοφόρησε επίσημα.
Ο 8ος δίσκος ΑΝΙΜΕ περιλαμβάνει νέα κομμάτια του Δεληβοριά αλλά και κάποια που ήδη ξέρουμε, όπως το «Μόνο Ψέματα». Όπως υποστηρίζει ο ίδιος, τα τραγούδια γράφτηκαν από το 2018 μέχρι το 2021, μέσα σε μία εποχή ταραγμένη, εκστατική, μειλίχια.
Δυστυχώς, η περίπτωση της Ελένης Τοπαλούδη ήταν από τις πρώτες (σύγχρονες) γυναικοκτονίες που έβαλαν στο τραπέζι την ανάγκη για νομική αναγνώριση της δολοφονίας των γυναικών εξαιτίας του φύλου τους. Σήμερα, γινόμαστε μάρτυρες της τρίτης γυναικοκτονίας για το 2022 (και ο αριθμός αυξάνεται).
Η μουσική πάντα βρίσκει τον τρόπο να πει αυτά που δεν λέγονται και να σε βρει στο συναίσθημα. ‘Ετσι όπως ο Πάυλος Παυλίδης μίλησε για τη μηδενική ανοχή στη διαφορετικότητα και για τον Ζακ Κωστόπουλο μέσα από το «Ένα αλλιώτικο παιδάκι», ο Φοίβος Δεληβοριάς μας υπενθυμίζει ότι:
«Κάποια μικρά λουλούδια ίσως ξέρουν
Αυτά που οι στίχοι δεν θα καταφέρουν
Κάποια λουλούδια που είναι για ν’ ανθίσουν
Να δουν τον ήλιο και να ξεψυχήσουν»
Σχολιάζει επίσης τους νόμους, τη δικαιοσύνη (ή την απουσία της) με τους στίχους: «Κάποιοι που έχουν τον Κώδικα σπουδάξει, Αυτόν που λέει το Νόμο και την Τάξη, Ίσως και να’χαν κάτι να προσθέσουν, που όλα όσα πω να τ’αναιρέσουν». Άκου το νέο τραγούδι του Φοίβου Δεληβοριά, που έχει όνομα και επίθετο.
