Η Πατρών-Πύργου ήταν για χρόνια ένα έργο-σύμβολο εγκατάλειψης και αναβλητικότητας. Ένας δρόμος-καρμανιόλα με δεκάδες νεκρούς, πολλά λόγια και λίγα έργα. Επιτέλους, δόθηκε προ ημερών στην κυκλοφορία. Όχι με θαύματα, αλλά με σχέδιο, τεχνική ωριμότητα και πολιτική σταθερότητα.
Το Υπουργείο Υποδομών, υπό τον Χρίστο Δήμα, χωρίς πολλές δηλώσεις και τηλεοπτικές φιέστες, φαίνεται να κάνει αυτό που έπρεπε να είχε γίνει εδώ και δεκαετίες: να προχωρήσουν τα αυτονόητα. Στην ίδια λογική και ο ΒΟΑΚ στην Κρήτη -ένα άλλο έργο με μεγάλη αναμονή που επιτέλους προχωρά.
Στις δύο περιπτώσεις μιλάμε για δρόμους που σώζουν ζωές. Η πολιτική, άλλωστε, κρίνεται όχι μόνο από το όραμα, αλλά από τη συνέπεια στην υλοποίηση. Και αν κάτι μένει, είναι ότι ο κόσμος στην Ηλεία, την Αχαΐα και την Κρήτη δεν χρειάζεται πλέον άλλες υποσχέσεις. Θέλει να οδηγεί με ασφάλεια. Αυτό, αρχίζει να γίνεται πράξη.
*Δημοσιεύτηκε στην στήλη Παραβάν της εφημερίδας ΝΕΟΛΟΓΟΣ
