Η εποχή μας έχει χαρακτηριστεί από πολλούς η εποχή του φόβου.
Αν ανατρέξουμε στο παρελθόν θα δούμε να έχουν ζήσει οι λαοί χειρότερες καταστάσεις κάτω από άθλιες και αντίξοες συνθήκες.
Κάθε εποχή έχει τον δικό της «φόβο» από τις αιτίες που δημιουργούν ανατροπές σε όλα τα επίπεδα , σχέσεων, οικονομικές , εξέλιξη τεχνολογίας που σαν συνέπεια έχει τις παράπλευρες απώλειες σε εργασιακές θέσεις ,αλλαγή εικόνας και πρακτικής στην αγορά ,εσχάτως θέματα περιβάλλοντος , κλιματική αλλαγή και υγείας που πλήττουν ολόκληρο τον πλανήτη.
Η κατάσταση της κρίσης της υγείας που προκάλεσε ο νέος κορονοϊός παράγει παράλογη συμπεριφορά καθοδηγούμενη από το φόβο.
«Πρόκειται για μια κρίση πρωτοφανούς μεγέθους και οι αβεβαιότητες που περιστρέφονται γύρω από αυτήν προκαλούν φόβο» αναλύει η Isabelle Richard, γιατρός στην κοινωνική και περιβαλλοντική ψυχολογία.
Η πληροφόρηση διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο οι πληθυσμοί αντιδρούν σε μια κρίση. Πράγματι, «οι συμπεριφορές που βλέπουμε αυτή τη στιγμή δεν είναι εγγενείς στους ανθρώπους»
Η απώλεια αλληλεγγύης δεν είναι συστηματική και είναι σε μεγάλο κίνδυνο πλέον να χαθεί εντελώς.
« Στον σεισμό, παρατηρούμε ότι οι άνθρωποι, αφού είναι ασφαλείς, ανησυχούν για την ασφάλεια των γειτόνων τους, αλλά αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο κίνδυνος είναι εξωτερικός, δεν είναι εγγενής στον άνθρωπο», αναφέρει η ψυχολόγος Isabelle Richard και συνεχίζει:
«Από την άλλη πλευρά, όσον αφορά το Covid-19, τα ίδια τα άτομα είναι δυνητικά φορείς αυτού που φαίνεται να είναι ο κίνδυνος, γεγονός που προκαλεί δυσπιστία και παράλογη συμπεριφορά. Εξ ου και η σημασία της καλής επικοινωνίας σχετικά με τους τρόπους μεταφοράς και μετάδοσης και τους τρόπους για να προστατευθείτε».
Ο σύγχρονος άνθρωπος καλείται ή να παραδοθεί στη δίνη της ανασφάλειας ,φόβου ,μεμψιμοιρίας ,απραξίας και μίμησης συμπεριφορών των πολλών που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην κατάθλιψη και ψυχοσωματική ασθένεια ή να πάρει την ζωή στα χέρια του,να αξιολογήσει,κρίνει και αποφασίσει πώς να πορευτεί στη ζωή του κάτω από αυτές τις συνθήκες και το βασικότερο πως θα βοηθήσει στην ισορροπία την δική του και της κοινωνίας ώστε να βγει όσο το δυνατόν με λιγότερες ψυχοσωματικές και οικονομικές απώλειες από αυτόν τον κυκεώνα.
Αυτό προϋποθέτει απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και την κρίση μας ώστε να έχουμε αυτοπεποίθηση, όπως και κάποιες πρακτικές που οφείλουμε να ακολουθούμε με ότι και αν συμβαίνει γύρω μας:
Προτιμούμε την έγκυρη ενημέρωση
Περιορίζουμε την επαναλαμβανόμενη και ασταμάτητη έκθεση σε ειδήσεις, η οποία αυξάνει τα επίπεδα άγχους και δυσφορίας και μπορεί να αποτελέσει και πηγή παραπληροφόρησης
Διατηρούμε την επικοινωνία με τους σημαντικούς για εμάς ανθρώπους, την οικογένεια μας, τους φίλους μας. Η επικοινωνία δημιουργεί ισχυρό υποστηρικτικό δίκτυο ψυχικής προστασίας
Φροντίζουμε για μια ισορροπημένη διατροφή
Αποφεύγουμε αλκοόλ και κάπνισμα
Επαρκή ξεκούραση
Σωματική άσκηση
Η αλυσίδα των κρίσεων για την υγεία και το περιβάλλον συμβάλλει στην κλιμάκωση των παρορμητικών συμπεριφορών που καθοδηγούνται από το φόβο.
Περισσότερο από ένα εμβόλιο κατά του κορονοϊού, θα χρειαζόμασταν ένα εμβόλιο κατά του φόβου ,που είναι η δύναμη και στήριξη της αυτοπεποίθησης μας ,να κολυμπήσουμε στα βαθιά όπου μας έριξαν με κατεύθυνση στην στεριά και όχι στην ξέρα,με τη σκέψη πως κολυμπάω τώρα σε άγνωστα νερά αλλά με την πεποίθηση ότι βλέπω και ενεργώ μέσα από τα νέα νερά βλέποντας την υπέρβαση που μπορώ και θέλω να κάνω ώστε να συνεχίσω να ζω σαν άνθρωπος και όχι σαν ζόμπι.
ΠΗΓΗ: 4press
